Konferencja Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych podjęła w latach 90-tych zeszłego wieku starania o wejście w jakiejś formie w europejską sieć pomocy osobom będącym ofiarami handlu ludźmi i wyzysku, przede wszystkim poprzez znaną w Europie s. Eugenię Bonetti, promotorkę tej formy działania. S. Bonetti, na jednym z zebrań plenarnych, zapoznała członkinie Konferencji z problemem i podejmowanymi działania, obiecała także pomoc w szkoleniach i możliwość zapoznania się z konkretnymi ośrodkami na terenie Włoch. Ponieważ w tym samym okresie Caritas Archidiecezji Warszawskiej zainteresowała się również sprawa, podjęto decyzji o wspólnym działaniu. Zostało zorganizowanych kilka szkoleń prowadzonych przez fachowców spoza Polski. Grupa osób wyjechała również do Włoch na zaproszenie s. Bonetti. Ta pierwsza próba współdziałania po pewnym czasie jednak została przerwana.

Powrócono do pomysłu stworzenia zakonnej sieci wsparcia w Polsce we wrześniu 2011 roku, podczas tygodniowej Konferencji RENATE, która odbywała się w Trzebini. RENATE (z ang. Religious in Europe Networking Against Trafficking and Exploitation), to Europejska Sieć Osób Zakonnych Przeciwko Handlowi Ludźmi i Wyzyskowi. W wydarzeniu wzięło udział ponad 70 uczestniczek z 18 krajów Europy. Były też obecne siostry z Polski. Konferencja zatytułowana: "Kiedy słyszymy ten krzyk..." przybliżała problem handlu ludźmi w aspekcie pogwałcenia wolności i godności człowieka, a tym samym pobudzała do połączenia sił i do zaangażowania w eliminowanie tego zjawiska na naszym kontynencie oraz pomoc tym, którzy cierpią w wyniku współczesnych form niewolnictwa. "Chcemy być głosem tych, których krzyku świat nie słyszy. Nie możemy pozostać obojętni!" - takie przekonanie towarzyszyło uczestnikom Konferencji.historia01

W tej atmosferze zrodziło się, albo umocniło już wcześniej noszone pragnienie stworzenia również w naszym kraju sieci mającej na celu współpracę w przeciwdziałaniu handlowi ludźmi i pomoc ofiarom współczesnych form niewolnictwa.

Pieczę nad podjętą inicjatywą stworzenia w Polsce sieci objęła Konferencja Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych w Polsce. W strukturach Konferencju powstała Sekcja BAKHITA - Do Spraw Przeciwdziałania Współczesnym Formom Niewolnictwa, a jej przewodniczącą została wybrana S. Anny Bałchan SMI. Sekcja stanowiła zarząd, którego jednym z celów i zadań było utworzenie sieci. Sieć Bakhita powstała jako nieformalna grupa wsparcia.

W jej powstawaniu można wyodrębnić następujące etaty:

historia03I Etap
Wszystkie Zgromadzenia Żeńskie otrzymały informacje o tworzonej sieci oraz zaproszenie do współpracy. Na pierwsze spotkanie w listopadzie 2011 przybyło 90 sióstr z całej Polski.

II Etap
Przeprowadzenie jesienią 2012 roku 3 szkoleń, każde z nich trwało 2 dni. Szkolenia te były prowadzone w formie warsztatowej. Tematyka szkoleń obejmowała zagadnienia: co to jest handel ludźmi, pierwszy kontakt z osobą pokrzywdzoną, interwencja kryzysowa - potrzeby ofiar w momencie kryzysu, reintegracja ofiar, pomoc ofierze w ujęciu systemowym, praca w duchu dialogu motywującego. Trenerami szkolącymi byli: s. Anna Bałchan, Magdalena Lasota, Beata Filar. W szkoleniach tych wzięło udział 65 osób z całej Polski - w większości siostry zakonne i osoby z nimi współpracujące. Dnia 23 października 2012 odbyła się w Katowicach konferencja podsumowująca szkolenia, na której tacy specjaliści jak: dyrektor Departamentu Polityki Migracyjnej, osoby z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, przedstawiciele Centralnego Zespołu do Walki z Handlem Ludźmi Komendy Głównej Policji oraz Straży Granicznej, przekazali uczestnikom wiedzę na temat m.in. aktów i regulacji prawnych w Polsce dotyczących pracy z ofiarami handlu ludźmi oraz funkcjonowania poszczególnych organów. W konferencji udział wzięli, poza uczestnikami szkoleń, przedstawiciele urzędów, instytucji pomocowych i organizacji pozarządowych. Łącznie przybyło ponad 70 osób.

Na potrzeby działania sieci Bakhita, został wydany poradnik dla pracujących z pokrzywdzonymi w procederze handlu ludźmi pt. "Pomóż ułożyć im życie na nowo“. Opublikowano również ulotki informujące o handlu ludźmi oraz oferowanym wsparciu.

III Etap
historia02Spośród przeszkolonych uczestników projektu wyłoniły się osoby, które zadeklarowały uczestnictwo w działaniach nieformalnej sieci BAKHITA. Osoby te wzięły udział w spotkaniu organizacyjnym w listopadzie 2012 w Katowicach. W ramach spotkania omówione zostały standardy wsparcia i zakres świadczonej pomocy powstających Punktów. Spotkanie prowadziły: S. Anna Bałchan i Magdalena Lasota. W efekcie zostało utworzonych 14 "Punktów interwencyjnych ds. wsparcia ofiar handlu ludźmi" w całej Polsce. Punkty te mają różne możliwości: część z nich jest gotowa na pracę interwencyjną, część ma możliwość udzielenia dłuższego wsparcia, inne są otwarte na towarzyszenie osobie w procesie reintegracji.

Dzięki nowej sieci oraz pozyskanym kontaktom, otworzyły się większe możliwości zapobiegania współczesnemu niewolnictwu i wsparcia pokrzywdzonych na różnych etapach ich życia i procesu zdrowienia.

W następnych latach organizowane były szkolenia zarówno dla osób, które już tworzyły Sieć Bakhita jak i dla tych wszystkich, którzy wyrazili chęć włączenia się w przeciwdziałanie handlowi ludźmi. Podczas szkoleń i warsztatów przybliżano uczestnikom takie tematy jak: "Etapy interwencji kryzysowej", "Jak motywować do zmiany", "Różnice międzykulturowe w pracy pomocowej" , "Świadczenie mądrej pomocy z zachowaniem zasad pomocy, granic pomagania, udzielanie odpowiedniego wsparcia ", "Prowadzenie kampanii społecznych".

Każde spotkanie stanowiło okazję do wzmocnienia współpracy i nakreślania nowych linii działania w zakresie pomocy ofiarom współczesnych form niewolnictwa oraz profilaktyki i przeciwdziałania handlowi ludźmi.